Conjugación de «afrontar»
to face / to confront · verbo en español
AR6 tiempos verbales
▶ Practica «afrontar» en ConjúgaloJuegos, tarjetas y ejercicios interactivos — gratis
Ejemplo: Afrontamos los desafios con valentia.
We face challenges with bravery.
Presente| yo | afronto |
| tú | afrontas |
| él / ella / usted | afronta |
| nosotros / nosotras | afrontamos |
| vosotros / vosotras | afrontáis |
| ellos / ellas / ustedes | afrontan |
Pretérito indefinido| yo | afronté |
| tú | afrontaste |
| él / ella / usted | afrontó |
| nosotros / nosotras | afrontamos |
| vosotros / vosotras | afrontasteis |
| ellos / ellas / ustedes | afrontaron |
Pretérito imperfecto| yo | afrontaba |
| tú | afrontabas |
| él / ella / usted | afrontaba |
| nosotros / nosotras | afrontábamos |
| vosotros / vosotras | afrontabais |
| ellos / ellas / ustedes | afrontaban |
Futuro| yo | afrontaré |
| tú | afrontarás |
| él / ella / usted | afrontará |
| nosotros / nosotras | afrontaremos |
| vosotros / vosotras | afrontaréis |
| ellos / ellas / ustedes | afrontarán |
Condicional| yo | afrontaría |
| tú | afrontarías |
| él / ella / usted | afrontaría |
| nosotros / nosotras | afrontaríamos |
| vosotros / vosotras | afrontaríais |
| ellos / ellas / ustedes | afrontarían |
Presente de subjuntivo| yo | afronte |
| tú | afrontes |
| él / ella / usted | afronte |
| nosotros / nosotras | afrontemos |
| vosotros / vosotras | afrontéis |
| ellos / ellas / ustedes | afronten |